July 21, sharing

habang nasa resthouse kami na siyang kinauugaliang puntahan ng mga kapatiran twing hapon o ano mang araw, nagsidatingan ang mga kapatid na galing sa kanilang trabaho, ang isa ay nag timpla ng kape at ang iba ay nag kwentuhan habang ako ay nakaharap sa computer dahil sa ilang mga inaayos na bagay.Sa di kalayuan ay nag papaliwanagan sila bernie, sam at her sa kanilang mga karanasan nuong araw na iyon," Natutuwa ako sa araw na ito dahil sa isang tao na naka usap ko, ibinahagi ko ang salita ng Dios sa kanya, ngunit napansin ko na malungkot siya, kaya tinanong ko kung bakit, ang sabi ay hindi pa sila nag tatanghalian, 9 ang kanyang mga anak, at ang kanyang trabaho ay hindi sapat para sa kanilang pagkain man lang," wika ni Her....kaya naman nakamasid ang dalawa na habang nag ku kwento si Her, ako naman sa di kalayuan ay nakikinig sa kanila at hinayaang mag usap sila at mag pahayag ng kanilang mga patotoo sa mga nangyari nuong araw na yon....patuloy na i ki nuwento ni her ang mga bagay na ginawa ng Dios sa kanya, at sa kanyang pag sasalita ay parang nararamdaman ko ang kahabagan sa kanyang nakausap kanina-kanina lang..(ito ay kasama niyang trabahador sa hacienda kung saan gumagawa sila ng mga bahay at bakod nito). bumalik sya sa kanilang tahanan na kumuha ng ilang kilong bigas at pag kain upang maibigay sa kasama niya sa trabho na halos 3 araw pa lamang niyang kilala...damit at ilang balot ng tinapay para sa mga bata..hindi ako nakatiis na hindi makiupo kung saan sila ay umiinom ng kape....lumapit ako sa kanila at nag sabi na napakaganda ng ginawa ng Panginoon sa kanilang buhay noong araw na yun, kaya naman dito na kami nag simulang mag bahaginan ng kung paano ang Dios ay gumawa ng mga bagay na dapat nating sundin....ang ating pagiging kristiano ay hindi nasalalay sa araw at oras upang ito ay ibahagi mo, sa trabaho kung saan halos mahabang panahon nating ginugol ang ating mga panahon ay pinakamabuting oras upang gamitin para ipahayag ang kabutihan ng Dios,hindi lang sa salita kundi sa pamamagitan ng gawa (katulad ng kanyang ginawang pag kakaloob).nag kuwento na din si Bernie ng kanyang karanasan sa kanyang pamilya, at gayun di si Samauel, naramdaman namin ang pag sama ng Dios at pag mamahal niya na ginagawa sa mga pusong sumusunod sa nais ng Dios sa araw-araw ng kanilang buhay, maging ako ay napalakas sa kwentuhang ito.....na humantong sa aming pananalangin, may dumating ding ilang kapatiran na nakasama namin sa pananalangin, ang pananalanging ito ay taimtim at ayon sa pangangailangan, sa katunayan wala naman kaming schedule ng mga prayer meetings....ang pananalangin ay sa pamamagitan ng patnubay ng Espiritu, ito man ay araw-araw o lingguhang schedule natin, pero para sa akin, masarap manalangin na hindi yung sapilitan sa naka kahong oras para kausapin ang ating Ama..maging sa aming tahanan, ako ay hindi nag bibigay ng araw at oras na schedule sa aking mga anak para mag-usap usap kami, bagkus nais ko sa kahit anong oras ay maari nila akong lapitan at kausapin, lambingin at mag sabi ng mga problema nila kung mayron man...kaya nga ang magandang salin ng pananalangin ay pakikipag usap....nais kasi ng Dios ng walang halong pag papaimbabaw na pakiki pag talastasan sa Kanya....hindi isang programa kundi isang pusong nag sasabi ng mga saloobin natin.Pag katapos ng aming maikling pasasalamat at pakikipag usap sa Panginoon, may mga luha sa bawat mata namin, puspos ang bawat isa ng kagalakan at kapayapaan dulot ng pag sunod sa kalooban ng Dios, kaya naman napag usapan namin na bisitahin ang bagong kaibigan ni Her ( KA Her kung tawagin namin , 51 taong gulang na siya)minsan isang araw, mag dadala kami ng ilang mga bagay na makakapag pasaya sa kanila, bagamat hindi pa siya mananampalataya ay aming ipapakita na kami ay nag mamahal sa Kanya, di dala ang aming relihiyon at paniniwala kundi si Hesus na namatay para sa kanya, tuwang-tuwa si her na nagsabi, "sige-sige, magdala din tayo ng pag kain at dun tayo kumain...tiyak matutuwa yun!" kaya naman noong gabing iyon ay nag karoon kami schedule para pumunta at bumisita sa kanyang bagong kaibigan"....hindi matapos na kwentuhang muli ang naganap......Ang buhay kristiano ay araw-araw, bayaan natin na ang Kristo na ating ipinapangaral ay mag karoon ng buhay sa pamamagitan ng ating pag- papadama na si Kristo ay nasa atin...ang tao ay sawa na sa relihiyon, sa denominasyon na siyang nag papa-bigat sa pasanin ng mga tao, hanggang noon at ngayon ay pinatunayan ito ng kasaysayan..kaya naman kung ating susundin ang banal na kasulatan at makita ang mga bagay na ginawa ni Hesus ay makikita natin na ang kristiyanismo ay hindi sa salita kundi sa gawa, ito ay ang gawa ng Espiritu sa mga huling araw, na siya ay pumipili ng mga tao na mag mamahal sa kanya higit sa kanilang mga sarili, reputasyon at mga sariling ambisyon!ANG PAG-SUNOD KAY KRISTO AY ARAW-ARAW, SAAN MAN TAYO NAROON, AT ANO MANG PANAHON!Sa susunod, nais kong makita na ang bahay na aming pupuntahan ay maging bahay din manan ni Kristo kung saan siya kakaing kasama namin mag bibigay ng kapayapaan at biyaya sa mga taong nasa tahanang ito!!!Purihin ang Dios!